۱ مهر ۱۳۹۷

معرفی انواع پروفیل و کاربردهای آنان

  1. پروفیل‌های سه محفظه‌ای
        این سری از پروفـیل ها طبق اسـتاندارد های رده اول این صنعت که از جمله آن رعایت ضـخامت 3 میلی متر برای دیـوارهای اصلی پروفیل می باشد؛ با رعایت سلایق لطیف و ظریف در معماری ایرانی طراحی و تولید گردیده است.
        همچنین در این سری با توجه به وجود پروفیل های خاص بازسازی قابلیت تعویض پنجره های قدیمی را بدون تخریب، به راحتی امکان پذیر می کند.

  2. پــروفیل‌های پـنـج محفظه‌ای
        این پروفیل ها با رعایت ضخامت 3 میلی متری دیواره های اصلی، عرض 70 میلی متر و داشتن پنج محفظه تأثیر قابل توجهی در جلوگیری از اتلاف انرژی داشته و برای شرایط آب و هوایی بسیار سخت، ایده آل می باشند.
        همچنین با توجه به ابعاد و طراحی خاص، دارای استحکام و استواری بالاتری بوده که برای درها و پنجره هایی با ابعاد بزرگ یا به کار رفته در ساختمان های بلند مرتبه که فشار باد زیادی را تحمل می کنند، بسیار مناسب می باشند.

  3. پروفیل‌های کشویی
        در ساختمان هایی که معماری آن ایجاب می نماید یا محدودیت فضا جهت استفاده از پنجره های لولایی وجود دارد، این سری از پروفیل ها مناسب می باشند.
        همچنین در ساخت این گونه از پنجره ها قابلیت استفاده و اتصال به تعدادی از پروفیل های سری 3 و 5 محفظه ای نیز وجود دارد تا توانایی بالاتری در تولید به وجود آید.
        در این سری هم، ضخامت 3 میلی متر دیواره های اصلی رعایت گردیده است.

معرفی پروفیل باکیفیت و بی کیفیت

    برای ارزیابی وضعیت و مزایایی یک پنجره دوجداره استاندارد ابتدا باید بدانیم که پنجره در چه محیطی قرار خواهد‌گرفت، دوم اینکه از چه موادی تولید‌شده و سوم اینکه چگونه تولید‌شده است بر همین اساس معیارهای اثرگذار بر ساخت یک پنجره استاندارد تعیین‌کننده خواهد‌بود. بگذارید در ابتدای سخن اجزای تشکیل دهنده یک پنجره استاندارد یو پی وی سی را مورد کالبد شکافی قرار‌دهیم که شامل ۳۸ قطعه می‌شود که در پنج بخش اصلی قابل رصد کردن است. پنج بخش اصلی تشکیل دهنده پنجره های یو پی وی سی شامل پروفیل یو پی وی سی، گالوانیزه تقویتی، لاستیک های درزگیر، یراق آلات و شیشه دوجداره می‌شود که به هر یک از آنها به طور کوتاه اشاره خواهم‌کرد.

 

• مختصات انتخاب پرووفیل یو پی وی سی در پنجره دوجداره

    نخستین بخش از اجزای تشکیل‌دهنده پنجره یو پی وی سی استاندارد به کیفیت یا برند پروفیل انتخاب‌شده باز می‌گردد. متأسفانه سازندگان در وپنجره‌های یو پی وی سی تنها به نام یا برند پروفیل‌ها توجه ندارند. از دو منظر کیفیت پروفیل‌ها ملاک ارزیابی قرار می گیرد؛ یکی از منظر شیمیایی و دیگر از منظر فیزیکی، از جهت ابعاد فیزیکی افراد می‌توانند کلیات مورد اشاره را از نزدیک ببینند و از فروشنده اطلاعات دقیق تری بخواهند از جمله اینکه سری پروفیل چیست؟ منظور از سری پروفیل عرض پروفیل است که می‌تواند ۶۰، ۷۰، ۸۰ میلی متر و بالاتر باشد تاج پروفیل هم همان ارتفاع پروفیل است و هرچه تاج پروفیل بیشتر باشد، سطح کلاس فنی پروفیل بیشتر خواهد‌بود.
    نکته بعدی تعداد حفره‌های داخلی پروفیل یا همان chamberها است. هرچه تعداد حفره‌ها یا محفظه‌ها بیشتر باشد، پروفیل و در نهایت پنجره عایق‌تر خواهد بود. اما این بدان معنا نیست که اگر پروفیلی دارای حفره‌های بیشتری باشد، پروفیلی ایده‌آل خواهد بود. به طور مثال پروفیل سری ۶۰ نمی‌تواند بیش از ۴ حفره باشد و فضای مناسب برای نصب گالوانیزه هم باید در نظر گرفته شود.
نکته دیگری که بر کیفیت پروفیل‌های یو پی وی سی تأثیرگذار است، ضخانت دیواره‌های پروفیل است که باید حداقل ۸/۲ تا ۲/۳ میلی‌متر باشد. خریدار به راحتی می‌تواند این پارامتر را کنترل کند و با مقایسه ظاهری ضخامت دیواره‌های پروفیل از کیفیت آنها آگاه شود، که البته این پارامتر هم به تنهایی نمی‌تواند ملاک اتنخاب نهایی خریدار باشد.


• زوایای پنهان کیفیت پروفیل یو پی وی سی

    جنبه دیگری که در تعیین کیفیت در و پنجره استاندارد باید مورد توجه قرار گیرد، بعد شیمیایی پروفیل‌های یو پی وی سی است که متاسفانه به راحتی قابل شناسایی توسط خریداران نیست و در این مورد فقط باید به استانداردها و گواهینامه‌های فنی اکتفا کرد. پروفیل یو پی وی سی و دیگر استابیلایزرها یا پایدارکننده‌ها؛ معمولا بین ۷۰ تا ۸۰ درصد مواد تشکیل‌دهنده پروفیل، پودر پی وی سی یا همان پلی وینیل کلراید است و ۲۰ تا ۳۰ درصد باقی مانده را مواد پایدارکننده پودر پی وی سی یا همان استابیلایزر تشکیل می‌دهد. اما نکته حایز اهمیت اینجاست که ارزش ریالی ۲۰ درصد استابیلایزر به کار رفته در پروفیل یو پی وی سی برابر با ۸۰ درصد قیمت مواد به کار رفته برآورد می‌شود، به ویژه اینکه کیفیت پروفیل و مواد پلیمری را همان استابیلایزرها تعیین می‌کنند.
    یکی از عوامل موثر در ارزیابی فنی و شیمیایی کیفیت یک درو پنجره یو پی وی سی، واکنش پروفیل در برابر نور و تابش خورشید است. معمولا یکی از ایرادهای وارد بر درو پنجره های یو پی وی سی تغییر رنگ احتمالی پروفیل در برابر نور و تابش خورشید است. به واقع آنچه باعث تغییر رنگ یا استحکان رنگ پروفیل می شود، ترکیب و فرمول استفاده از استابیلایزرها پایدارکننده های پودر پی وی سی است. مهمترین استابیلایزر، تیتانیوم دی اکساید است که میزان مصرف این مواد اولیه در تغییر یا پایداری رتگ پروفیل های یو پي وی سی نقش اساسی دارد. اطلاعات و مطالعات منتشره توسط نهادهای بین المللی نشان می دهد که ایران از حیث تابش مستقیم نور خورشید و اثر گذاری آن بر کیفیت محصولات شیمیایی جزو کشورهای خطرناک محسوب می‌شود و احتمال تغییر رنگ پروفیل های یو پی وی سی در ایران بیش از دیگر کشورها ارزیابی شده است.
    متأسفانه تصور عامیانه حتی میان تولیدکنندگان پروفیل‌های یو پی وی سی، این است که احتمال تغییر رنگ در مناطق گرمسیری زیاد است؛ حال آنکه باید بدانیم دمای هوا تأثیری در تغییر رنگ پروفیل‌های یو پی وی سی ندارد، بلکه میزان تابش نور خورشید تعیین‌کننده است.
    به طور مثال بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهدکه شیراز خطرناک‌ترین شهر ایران از حیث میزان تابش مستقیم نور خورشید بر پروفیل یو پی وی سی است، حال آنکه تابش مستقیم نور در شهرهایی چون قم، مشهد، تهران و اهواز، از این جهت چندان تأثیرگذار نیست. و در عین حال شهرهای سردسیری چون ارومیه، تبریز به همراه شهرهای گرمسیری زاهدان و یزد جزو شهرهایی به شمار می‌آیند که پروفیل‌های یو ی وی سی غیر استاندارد در آنها به واسطه تایش نور خورشید تغییر رنگ می‌دهند. مطالعات تأیید می کند که عامل تأثیرگذار بر رنگ پروفیل‌ها دمای شهرها و مناطق نیست، بلکه سطح ارتفاع شهرها از دریا و میزان تابش نور خورشید است. این مسأله در تصاویر و نمودار تهیه شده از سایت متانورم قابل مشاهده می‌باشد. تأکید می‌کنم که معیار عدم تغییر رنگ پروفیل، دانه‌های پودر پی وی سی پروفیل یا کشور سازنده پروفیل نیست، بلکه مهم این است که آیا پروفیل متناسب با شرایط آب و هوایی شهر مورد مصرف ساخته شده است یا خیر. به ویژه اینکه یکی از معتبرترین پروفیل‌های یو پی وی سی اروپایی مورد مصرف در بسیاری از شهرهای جهان در شیراز با تغییر رنگ مواجه شده است؛ با این توضیح که به تغییر رنگ پروفیل بین ۶ ماه تا ۳ سال خواهد بود. البته تغییر رنگ جزیی حدود ۱۰ درصد پروفیل‌های یو پی وی سی طبیعی است.


• گالوانیزه‌های تقویتی؛ عامل استحکام پروفیل‌ها

    یکی از پارامترهای دیگر تعیین‌کننده کیفیت و استحکام در و پنجره های یو پی وی سی پروفیل گالوانیزه است. گالوانیزه‌های به کار رفته به طور مستقیم بر مقاومت در وپنجره، انتقال گشتاوری، امنیت و فشار باد در و پنجره ها تأثیر دارد. معیار‌های سنجش گالوانیزه شامل مواردی چون ضخامت، وزن هر متر طول و شکل گالوانیزه است. معمولا در ایران مرسوم است که از گالوانیزه‌های ۲۵/۱ تا ۵/۱ میلی متر استفاده می‌شود، حال آنکه از حیث استاندارد باید متناسب با محل قرار گرفتن در و پنجره‌ها و شرایط محیطی، اندازه و شکل گالوانیزه‌های مطلوب‌تر و بهتری را برای تولید پنجره‌های دارای مقاوت بالا و امنیت بیشتر در اختیار داشت؛ برای مثال گالوانیزه‌های ممان دار یا G شکل از این دسته هستند.


دلایل استفاده از گالوانیزه:

  • افزایش استقامت پروفیل
  • تحمل وزن
  • افزایش امنیت
  • انتقال گشتاور
  • فشار باد


معیار های سنجش:

  • ضخامت گالوانیزه
  • وزن متر طول
  • شکل گالوانیزه(ممان دار یا ساده، U و یاG شکل بودن)
  • لاستیک های درزگیر را جدی بگیرید

    در اینجا لازم است به نقش لاستیک‌های درزگیر در تولید در و پنجره عایق و استاندارد اشاره کنم. چرا که انواع لاستیک‌های درزگیر در بازار وجود دارد که در تولید و ساخت در و پنجره‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. دو عامل در انتخاب لاستیک‌های درزگیر مهم است: یکی نوع لاستیک و دیگر میزان هم پوشانی لاستیک. یک نوع از لاستیک‌های مرسوم مورد استفاده در صنعت در و پنجره یو پی وی سی، لاستیک‌های EPDM است که همچنان کاربرد دارد و جزو بهترین نوع درزگیرها محسوب می شود. اما این لاستیک‌های درزگیر، لاستیک‌های TPE یاTPV است که البته با نام‌های مختلف در بازار عرضه می‌شود که تفاوت نام آنها به دلیل تفاوت در فرآیند پخت و پردازش این لاستیک‌هاست که مواد پایه آنها همان EPDM است که اصطلاحاً به EPDMPP مشهور است، که با اصلاحات انجام شده، این لاستیک‌ها را با پروفیل جوش داد. قدیمی‌ترین لاستیک‌های درزگیر که کیفیت خوبی داشته و الان کمتر در بازار صنعت پنجره مورد استفاده قرار می‌گیرد، لاستیک‌های سیلیکونی هستند، اما از حیث متر طول بسیار سنگین بوده و جزو گران ترین لاستیک‌های درزگیر در و پنجره محسوب می‌شوند، از لحاظ بهای تمام شده بر حسب متر طول ، بعد از ان لاستیک‌های EPDM و در نهایت لاستیک‌های TPE قرار می‌گیرند. این لاستیک‌ها که در بالا به آنها اشاره جزو لاستیک‌های استاندارد و مجاز محسوب می‌شوند.
    اما لاستیک‌های درزگیر غیر مجاز و فاقد استاندارد برای مصرف در پنجره دوجداره کدامند؟عمده ترین آنها لاستیک های پی وی سی است که عمر مفید آنها بسته به شرایط جغرافیایی بین یک تا دو سال است و هرگز نباید از آنها استفاده کرد، زیرا به راحتی ترک بر می‌دارند. راه شناخت لاستیک‌ها در برابر آتش، اشتغال زا هستند و بوی مشمئز کننده لاستیک سوخته را می‌دهند.
    در ارتباط با میزان هم پوشانی لاستیک‌های درزگیر پنجره‌های یو پی وی سی هم باید تاًکید کنم که حداقل هم‌پوشانی این لاستیک‌ها با پروفیل در محل اتصال باید ۸ میلی‌متر باشد، در غیر این صورت کارکرد عایق بودن پنجره‌ها در برابر انتقال هوا، حرارت و آلاینده‌ها زیر سوال خواهد رفت.

 

 

 

پروفیل ویستابستپروفیل دکونیکپروفیل هافمنپروفیل وین تک

 

 


 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت بهساخت بانی کارا می باشد.